یه وقت‌هایی هست که چراغ آی.دی. روشن می‌مونه ولی صاحبش دی.‌سی. شده. آدم نمی‌دونه این چراغ قراره واقعا روشن شه یا قراره خاموش شه. خلاصه وقت‌های خوبی نیست. توصیه نمی‌شه.

چی صدا کنم تو رو؟ تو که از گل بهتری!
کاشکی بد بودی عزیزم، می شد از یادم بری!!!

هیچ وقت حکمت این جور سوال کردن رو نفهمیدم.

این دُخمله که می‌بینید نفس منه. دوست جونِ خودمه. خیلیییییییییییی مهربونه. باهوشه. ماهه. خُجّله. خیلی‌اَم باحاله. بهترین دوست منه. می‌خوااااامش *: *: *: *:

ژیلا جملات بالا را در ۳۶۰ بسیاری از دوستانش به عنوانِ «تستی» نوشته‌بود.

{...گشت عرشاد}

جواد خیابانی،گزارش بازی هلند- روسیه، ویژه‌برنامه‌ی جام ملت‌های اروپای ۲۰۰۸

صبح امروز در نشست خبری که در کمپ تیم‌های ملی با حضور این، اون و نه ‌این نه ‌اون برگزار شد، وبلاگ‌نویسی در ایران مورد نقد و بررسی گرفت. در قسمتی از جلسه اون در جواب سوال خبرنگاری مبنی بر این‌که «چرا دو ماه اول وبلاگ‌نویسی‌تان در سکوت خبری گذشت؟» تصریح کرد: «در تمام این مدت ما در حال محک زدن خود بودیم. ما می‌خواستیم از توانایی‌های خود مطمئن شویم.»
وی هم‌چنین در پاسخ به سوال خبرنگار ما که پرسید: «آیا بعد از دو ماه از توانایی‌های خود مطمئن شدید که کار را به رسانه‌ها کشاندید؟» گفت: «می‌دانید، انسان‌ها هیچ‌وقت از توانایی‌های خود مطمئن نمی‌شوند.»

لیبل: انوشیروان آریامنش، اعتماد به نفس، تریلوژی